سپس این سؤال پیش می‌آید: محتوا کجاست؟ هنوز آماده نیست؟ چندان هم بد نیست، نسخهٔ نمونه (dummy copy) می‌تواند کمک کند. اما بدتر این است که اگر «ماهی داخل قوطی جا نشود»، «پا برای کفش بزرگ باشد» یا «کوچک باشد»؟ جملات خیلی کوتاه باشند، تیترها زیاد باشند، تصاویر برای طراحی پیشنهادی خیلی بزرگ یا خیلی کوچک باشند، یا حتی جا شوند ولی به دلایل مختلف نامناسب به نظر برسند. مشتری‌ای که به دلیلی ناراضی است، یک مشکل است؛ مشتری‌ای که ناراضی است اما نمی‌تواند دقیقاً دلیلش را بیان کند، بدتر است. احتمالاً همکاری، ارتباط و نقاط بررسی وجود نداشته است، فرایندی مشخص و با جزئیات توافق نشده یا تعریف نشده بوده است. این همان استراتژی محتوای ناکارآمد از همان ابتداست. اگر چنین فکر می‌کنید، بیایید از زاویهٔ دیگر ببینیم: چطور می‌توان محتوا را بدون طراحی ارزیابی کرد؟ بدون تایپوگرافی، بدون رنگ‌ها، بدون چیدمان، بدون سبک‌ها—تمام آن چیزهایی که سیگنال‌های مهمی فراتر از متن ساده منتقل می‌کنند: سلسله‌مراتب اطلاعات، وزن و تأکید، نکات ظریف، اولویت‌ها، و تمام نکات ظریفی که هم جذابیت بصری دارند و هم تأثیر عاطفی روی خواننده می‌گذارند.